Benska In Polska

Vandaag was het zo ver; het vertrek naar Polen voor het IP in Zamosc. Het IP (Intensive Program) is een soort van 2 weken durende stage met buitenlands scholen waarbij we leren hoe er wordt omgegaan met fraudeonderzoek op pc (onder Linux). We zullen samenkomen met 40 mensen uit Belgie, Oostenrijk, Spanje, Turkije en Portugal.

De dag zelf begon vroeg: om half 5 uit de veren om vervolgens meteen te vertrekken naar Zaventem. Zoals verwacht zaten we in de ochtendspits met als gevolg dat we 2 uur en half deden om aan te komen in plaats van het uurtje zonder file. (Ik ben samen met Kristof vertrokken vanuit Beringen)

In Zaventem zagen we de andere leden van ons groepje, en onze leidster, Isabelle, was natuurlijk weer te laat! Ons groepje bestaat uit mezelf, Stijn, Mike, Collin en Kristof.

Om 10 uur vertrok het vliegtuig en na 2 uurtjes in de ijzeren vogel kwamen we aan in Warschau. We kwamen buiten en zagen dat het goed was: 20° en een lekker zonnetje, da’s wat anders als in België! Nadat de Spanjaarden, Portugezen, Oostenrijkers (ze hadden 1 uur vertraging) en Turken waren aangekomen konden we eindelijk vertrekken richting Zamosc. Een busrit van 4 uur voor de boeg; er zijn plezantere dingen natuurlijk maar we leerden ondertussen elkaar kennen en het bleek dat we een leuke groep hadden (de Belgen dan toch ).

Na 2 en half uur (het was ondertussen 18u30) onderweg te zijn hadden we een rustpauze verdiend volgens de leiders; we stopten bij een wegrestaurant waar we blijkbaar hadden gereserveerd. Wat we daar voorgeschoteld kregen had ik nog nooit gezien, ik denk dat je hier voor 7 euro eet, terwijl je er in België een 40 euro all-you-can-eat restaurant voor moet bezoeken! Mike en Stijn hadden allebei aardappelen met varkenslapje besteld:

Het grote stuk is dus het varkens ‘lapje’. Onder het stuk vlees liggen de aardappelen trouwens met langs het bord een lekkere pint bier (alleen kiezen tussen halve liter of liters, hetzelfde met cola/limonade etc…).

Na ons vertrek aan het wegrestaurant kwamen we rond 22 uur aan bij ons jeugdhotel. We kregen meteen het leuke nieuws te horen dat we (ons groepje van 5) in dezelfde kamer lagen. Na wat kaartspelletjes gingen we uiteindelijk moe maar voldaan slapen.

_____________________________________________________________________________________